In het nieuwste nummer van Nederlandse letterkunde is een artikel van Roel Zemel opgenomen over de Walewein. De Middelnederlandse Roman van Walewein is ‘an acknowledged Arthurian masterpiece with few equals in any language’ (Norris Lacy). Opvallend aan het werk is, dat de auteurs een grote roman hebben gewijd aan de neef van koning Artur als enige hoofdpersoon. Dat is iets nieuws in vergelijking met het oeuvre van de schepper van het genre, Chrétien de Troyes. In hun experiment laten de dichters Walewein in zijn ultieme avontuur dat zich afspeelt in de Andere Wereld van Endi, optreden in transgressie met de regels die gelden voor het genre van de Arturroman. Hetzelfde geldt voor de vrouwelijke hoofdpersoon, prinses Ysabele, op wie Walewein tijdens zijn intocht van Endi verliefd wordt. Het optreden van Walewein en Ysabele in Endi vertoont verder een opmerkelijke overeenkomst met dat van Guillaume en Orable in La Prise d’Orange. De auteurs van Walewein hebben in hun tekst een bewerking van dit chanson de geste opgenomen, waardoor het in de roman resoneert als een ‘conte en palimpseste’. Die palimpsest bewerkt een demontage van de Arturroman en dient daarmee een poëticale functie. Penninc en Vostaert, de auteurs van Walewein, stellen als het ware een probleem aan de orde, namelijk dat van het schrijven van een roman over de neef van koning Artur. Een dergelijk project heeft kans van slagen, indien de schepper alle vrijheid neemt ten aanzien van de eisen van het genre.Roel Zemel, 'Walewein en Ysabele in Endi'. In: Nederlandse letterkunde 15 (2010), p. 1-28.
[Afbeelding: miniatuur van het Walewein-handschrift]
0 reacties:
Een reactie plaatsen